G‘URBAT XO‘QANDIY G‘AZALLARIDAGI YETAKCHI MA’NO VA MAZMUN
PDF

Keywords

G‘urbat Xo‘qandiy, Qo‘qon adabiy muhiti, Qo‘qon xonligi, ta’lim, devon, g‘azal, muhammas, marsiya, ruboiy, chorbayt, adabiy meros, adabiyotshunoslik, tahlil, she’riy san’atlar, husni ta’lil, talmeh, tamsil, tashxis, tanosub, ananaviy, bayt, misra, yondashuv, ijod, ijodiy ish, she’r, ilmiy, qo‘yozma, bayoz, olimlar, millat, milliylik, ma’rifatparvarlik, farzand, oshiq, mashuq, lirik qahramon, ilohiy ishq, yor, xulosa, poetika, Navoiy, an’ana, “Devoni G‘urbat”, mazmun.

How to Cite

Askaraliyev Axatjon o‘g‘li, R. (2026). G‘URBAT XO‘QANDIY G‘AZALLARIDAGI YETAKCHI MA’NO VA MAZMUN. JOURNAL OF SCIENCE-INNOVATIVE RESEARCH IN UZBEKISTAN, 4(04), 165–169. Retrieved from https://scienceinno.org/index.php/jsiru/article/view/222

Abstract

Bugungi kunda o‘zbek mumtoz adabiyoti tarixini chuqur o‘rganish hamda milliy adabiy merosimiz namoyandalarining ijodiy faoliyatini zamonaviy adabiyotshunoslik yondashuvlari asosida tadqiq etish bugungi kun adabiyotshunosligining muhim vazifalaridan biridir. Qo‘qon adabiy muhiti XIX asrning ikkinchi yarmi va XX asr boshlarida adabiy jarayonning  yirik markazlaridan biri sifatida shakllanib, ko‘plab iste’dodli ijodkorlar yetishib chiqqan. Ana shunday ijodkorlardan biri esa G‘urbat Xo‘qandiy bo‘lib, uning adabiy merosi milliy ma’naviyat, ma’rifatparvarlik va badiiy-estetik tafakkur rivojida muhim o‘rin tutadi. Shoir ijodining g‘oyaviy-badiiy xususiyatlari, poetik mahorati hamda Qo‘qon adabiy muhitidagi o‘rni aytarli tadqiq etilmagan. Shu bois G‘urbat Xo‘qandiy asarlarini o‘rganish, uning o‘zbek adabiyoti tarixidagi o‘rni va ahamiyatini aniqlash tadqiqotning dolzarbligini belgilaydi.

PDF

References

1. Мирзо Олим Махдум Ҳожи. Тарихи Туркистон. – 214 б.

2. Қосимов. Б. Миллий уйғониш даври ўзбек адабиёти. – Тошкент: Маънавият, 2004. – 296 б.

3. Ўринбоев А., Бўриев О. Тошкент Муҳаммад Солиҳ тавсифида. –Тошкент: Фан, 1971. –235 б.

4. 4. Мирзо Олим Махдум Ҳожи. Тарихи Туркистон. – 451 б.

5. Қаюмов А. Қўқон адабий муҳити. – 345 б.

6. Ш. Воҳидов. Қъоқон хонлиги тарихи(хонлик тарихи манбаларда). – 356 б.